ไม่ต้องกังวล
จะได้อัพตะแต่วันก่อนแล้ว แต่ว่าเข้าหน้านี้ได้ช้ามาก
วันนี้อยู่บ้านทั้งวัน เพราะว่าป่วย
วิธีการ recover ของเหมียวคือกินยาแล้วนอน
ตอนตื่นมากินยาได้เห็นลมพัดต้นไม้ แรงสุดๆ เห็นคนเกือบปลิวเพราะลม
ลมแถวบ้านเหมียวแรงมาก เพราะว่าอยู่ใกล้ port
แต่ถึงไม่ใช่ที่บ้านเหมียว ที่ไหนๆในเมลเบิลก้อคงเป็นยังงี้
ไม่ชอบอากาศที่นี่เลย เดี๋ยวดี เดี๋ยวร้าย
เมื่อวานไปทำรายงานที่โรงเรียน
ระหว่างรอเพื่อนย้อนกลับไปอ่านไดอารี่เก่าๆ
เจออันนี้
ถ้าร้อน ก้อเปิดพัดลม
ถ้าหนาว ก้อห่มผ้า
ถ้าหิว ก้อหาไรกิน
แล้วทำไม จะต้องไปคิดถึงสิ่งที่ยังไม่เกิดขึ้นด้วย
คิดแล้วได้อะไร
คิดแล้วก้อต้องมากังวลใจป่าวๆ
ถึงเวลา เดี๋ยวมันก้อมีทางไปของมันเอง
คิดได้อย่างนี้ ก้อสบายใจ
นั่นสิ
เรื่องบางเรื่อง วางแผนล่วงหน้าไว้ก้อดี
แต่เรื่องบางเรื่อง คิดมากไปก้อปวดหัว
ปล่อยให้มันเป็นไปดีกว่า
อย่างเรื่องความรัก
ความรักของมะเหมียวตอนนี้
รู้ว่าแทบมองไม่เห็นอนาคต
ก้อเลยไม่รู้ว่าจะต้องตั้งคำถามอะไรให้มากมายทำไม
แค่มีคนดีดีสักคน คอยเคียงข้างเรา
แค่มีสักคนคอยจับมือเดินข้ามถนน
แค่มีสักคนมาคอยห่วงใยเรา
แม้จะเป็นช่วงเวลาสั้นๆ
ก้อน่าจะเพียงพอแล้ว
|
