สวัสดีปีใหม่ค่ะ ต้องพูดว่ายังงี้เน๊อะ เพราะว่านี่เป็นครั้งแรกทีเข้ามาเขียนไดของปี 2008

ปีใหม่นี้มีเรื่องดีดีเกิดขึ้น และ คิดว่าน่าจะเกิดขึ้น
แต่ก้อมีเรื่องแย่ๆ มั่งเหมือนกัน แต่จะไม่พยามไปใส่ใจ
เอาเรื่องดีดี ถึงจะเล็กน้อย แต่เอามาคิดเยอะๆ
มันน่าสนุก และ น่ารื่นรมย์ กว่าเป็นไหนๆ

เริ่มด้วยหลังจากที่เรากระแดะไปโบสถ์คริสต์
เราก้อได้เพื่อนใหม่เป็นสาวเกาหลี
จะว่าไป สามารถเรียกเค้าว่ามิชชันนารี ได้เลยทีเดียว
เพื่อนใหม่ไม่สำคัญเท่ากับที่เราได้ไปฝึกภาษากะเค้าหรอก
แรกๆ กะไปเพราะอยากสัมผัสประสบการณ์คริสมาสต์ของชาวคริสต์
ไปๆมาๆ ก้อได้ประสบการณ์สัมผัสพระเจ้า
แต่มีประโยชน์ตรงเราได้ฝึกภาษาอังกฤษ
อันนี้ดีสุดๆเลย ถ้าจะให้ดียิ่งขึ้นขอหนุ่มเกาหลี ดีดีสักคนได้ไม๊เนี่ย

ต่อมาก้อได้งานทำเพิ่ม ถึงจะยังไม่ประจำก้อตาม
แต่ได้ทำเพิ่ม ก้อได้ตังค์เพิ่ม เหนื่อยหน่อย แต่ดีใจสุดๆทุกครั้งที่ได้ซองเลย

แล้วก้อมาถึงเรื่องผู้ชาย อันนี้เจอแม่เบรกไปทีหนึ่งแล้ว
มีอยู่หน้าหนึ่งแม่ถามเหมียวว่า ทำไมไปเขียนอะไรถึงเค้ามากมายล่ะลูก
ก้อแหม ชอบเค้า ก้อต้องบอกเค้าไปสิเน๊อะ
ไม่ช่ายยยย เดี๋ยวแม่โทรมาเทศน์อีก
ขำๆ น่ะแม่ บางทีเรื่องมันมีอยู่นิดเดียว
แต่นึกออกไม๊ ว่าไอ้เรื่องราวเล็กๆน้อยๆนั่นแหละ ทำให้เรามีความสุขได้มากมาย
คิดทีไร ก้อยิ้มได้ เหนื่อยแค่ไหน พอแค่ได้นึกถึง ก้อพอทำให้หายเหนื่อยได้มั่ง
..เกริ่มมาซะยาว
จะบอกว่า ~โรบิน~ sms มา happy new year เหมียวด้วย
ดีใจสุดๆ ดีใจที่สุดในโลกเลยยยยย

อีกเรื่อง เจ้านาย ^_^ ยังจำเจ้านายสุดหล่อของมะเหมียวได้รึป่าว
แก invited เหมียวไปเล่น facebook
ดีใจสุดๆ ที่เจ้านายยังไม่ลืมมะเหมียว

มีไรอีก

พี่ก้อย ณ mytoonhua กำลังจะผ่าแตงโม
ไม่ใช่..
แกกำลังจะคลอดลูกชายตัวน้อย ตะหาก
น้องณอนของพี่มะเหมียว
นี่ไม่เห็นว่าคุณพ่อเป็นคนเกาหลี ไม่ยอมให้เรียกยังงี้นะเนี่ย

มีไรอีก

ยังนึกไม่ค่อยออก

ไม่เป็นไร

เอาเรื่องที่สำคัญที่สุดตอนนี้ไปก่อน

เรากำลังจะย้ายบ้าน

นี่ถือเป็นเรื่องดีอีกเรื่องหนึ่ง
ไม่ใช่บ้านเก่าไม่ดี
แต่ว่าเดี๋ยวโรงเรียนใหม่เหมียวกำลังจะเปิดเทอม
แล้วถ้าเกิดเหมียวได้งานทำที่ไหนไกลๆ
วิธีที่ดีที่สุด คือย้ายเข้ามาอยู่ในเมือง
แล้วเรื่องมันบังเอิญมากๆ
เหมียวเริ่มจริงจังหาบ้านได้แค่สองสามวันก่อนได้บ้าน
จริงๆก่อนหน้านี้ก้อหาอ่ะนะ
แต่ดูไม่ร้อนรน
แต่นี่ไม่ได้แล้วไง โรงเรียนจะเปิดแล้ว หน้าหนาวก้อใกล้เข้ามาแล้ว(เกี่ยวยังไง)
ก้อถ้าหนาวแล้วยังต้องมาเดินกลับบ้านดึกๆอีก จำอารมณ์ปีที่แล้วได้เลย
บรื๋อออ..

ไม่ได้อยู่ในเมืองจริงๆหรอก
ได้ตรง dockland บรรยยายยาก เพราะว่าแม้แต่คนที่นี่ บางคนก้อยังไม่รู้ว่าอยู่ตรงไหน
ดูรูปเอาละกัน เผอิญเหนื่อยกะแผนที่มากไปหน่อย ไม่ขอเขียนบรรยายในภาพแล้วนะคะ เดี๋ยววันนี้ไม่เสร็จซะที

เหมียวอยู่ตรงลูกศรแดงอันขวานะคะ ชื่อตึกว่า WaterGate ค่ะ

อันนี้เป็นแผนที่ที่ใช้เวลาวาดนานมาก
คืออยากให้เห็นว่าเมื่อก่อนอยู่ตรงไหน แล้วกำลังจะย้ายไปที่ไหน
เห็นหัวใจแดงด้านซ้ายกรอบเขียว (city) ไม๊คะ นั่นแหละค่ะ ที่เหมียวจะย้าย
ส่วนสีชมพูเป็นบ้านเก่า และสีฟ้าเป็นที่ทำงาน
สีน้ำเงินเป็นเส้นทางไปโรงเรียน ซึ่งจะเห็นได้ว่ามันเป็นคนละทางกับบ้านเก่าเลย

อันนี้เป็นภาพสวยๆ จาก web ค่ะ

floorplan my room ka
เพื่อให้เห็นภาพว่านอกจากตึกที่เหมียวอยู่ตั้งอยู่ส่วนไหนของเมลเบินแล้ว
ให้มันรู้กันไปเลยว่าเหมียวอยู่ส่วนไหนของห้อง

อันนี้เป็นโต๊ะทำงานค่ะ เหมียวได้โต๊ะติดหน้าต่าง มองวิวกันเพลินเลย

วิวเมื่อมองออกมาจากห้องเหมียวค่ะ ดูดีดีนะคะ เห็น port ด้วย

 เตียงมะเหมียวค่ะ อยู่ข้างตู้เสื้อผ้า

จะเห็นว่าเป็นเตียงเดี่ยวสองเตียงหันหัวชนกันค่ะ
เจ้าของเค้าซื้อได้น่ารักมากเลย

บ้านนี้อยู่กันสี่คน แต่มีห้องน้ำสองห้อง ดีมากๆเลยค่ะ
เหมียวได้ห้องน้ำแยกออกมากะรูมเมท เล็กหน่อย แต่ว่าเป็นส่วนตัวดีค่ะ

อันนี้เป็นส่วนของ facility ค่ะ มีครบเลย ทั้งสระว่ายน้ำ ยิม .. แต่ยังไม่ได้ไปดูค่ะ

 โต๊ะกินข้าวอย่างเป็นทางการค่ะ อยู่ริมระเบียง

ห้องรับแขก ที่เห็นว่ามีตู้เย็น กะเครื่องซักผ้า เพราะว่าเจ้าของห้องเค้าเพื่งเปลี่ยนพอดีค่ะ

อันนี้ครัวค่ะ แต่รองเท้าบังซะมิดเชียว ตู้ขาวๆนั่นเปิดมาเป็นอาหาร และเครื่องครัวค่ะ
คนที่นี้เค้าชอบซ่อน ขนาดตู้เย็นยังต้องทำตู้ปิดเลย (อยู่ขวาสุดค่ะ)

น้องหมีของเจ้าของบ้านค่ะ เดี๋ยว george จะมีเพื่อนแล้วนะ..

สาเหตุที่ย้าย
1. โรงเรียนใหม่ต้องนั่งรถไฟจากหัวลำโพงที่นี่(flinder station) ไปประมาณ 20 นาที
ถ้ายังอยู่ที่เดิม เหมียวต้องใช้เวลาเดินทางจากบ้านไป flinder 20 นาที แล้วก้อต่อจาก flinder อีก 20 นาที

2. เรื่องงาน ถึงที่ทำงานที่เหมียวทำอยู่ปัจจุบันจะอยู่ครึ่งทางระหว่างบ้านกับในเมือง แต่ว่า มันก้อคงดีกว่าที่จะเข้ามาอยู่ในเมือง แล้วที่สำคัญ เหมียวสมัครทำงานไว้หลายที่ ยังไงซะ ในเมืองก้อปลอดภัยสุด หมายถึงเรื่องการเดินทาง

3. หน้าหนาวใกล้เข้ามาแล้ว จำได้ว่ากลับจากโรงเรียนปีที่แล้ว ทั้งหนาว ทั้งฝนตก แล้วนี้ถ้าต้องกลับบ้านหลังเลิกงานดึกๆอีก เฮ้อ เหงาทั้งกาย และใจ กันเลยทีเดียว

4. เหงาเมื่อไรก้อเข้าเมืองได้ อันนี้แม่รู้ว่าเหมียวสามารถหาไรทำในเมืองได้ตลอดเวลา เพราะเหมียวเป็นเด็กกิจกรรม ไม่ shopping(คงได้แค่เดินดูนะ ไม่มีตังค์แล้ว), เดินดูสถานที่ต่างๆ, นั่งรถไฟเที่ยว(ฟรี), ไม่ก้อไปห้องสมุด
ปล. อันนี้กรณีที่หยุดงานนะคะ

5. ได้ออกมาผจญโลกกว้างซักที อันนี้เคยคุยกันไว้ตะแต่แรกแล้วว่า ถ้ามีโอกาส จะย้ายออก แต่ก้อรู้นะว่าห้องมันไม่ได้หาได้ง่ายๆ ไอ้ที่ว่าง่ายน่ะ คงไม่ได้เลือกล่ะมั๊ง ว่าราคาเท่าไร อยู่ที่ไหน อยู่กะใคร

6. อันนี้คือผลพลอยได้ที่ไม่คิดว่าจะได้มาจริงๆ คือการได้อยู่กะชาวต่างชาติ(เกาหลี 1 ไต้หวัน2) เหมือนโชคชะตานะ วันที่เหมียวไปดูห้องนี้ เหมียวไปดูอีกห้องมาก่อน แล้วก้อตัดสินใจแล้ว อันนั้นอยู่ใจกลางเมืองเลย แล้วพอกลับบ้าน มาเข้าเน็ต แล้วเจอ ไม่รู้อะไรดลใจ โทรไปถาม ตอนนั้น 3 ทุ่มแล้ว แล้วเราก้อตกลงไปดูกันเลย คุยกันถูกคอสุดๆ กลับบ้านรถรอบสุดท้ายพอดี(เที่ยงคืนกว่า)

แล้วก้อสืบเนื่องจากเรื่องย้ายบ้าน
เคยได้ยินเรื่องที่เวลาคนเราอยู่ด้วยกันแล้วทะเลาะกันไม๊
อันนี้เป็นมากะตัว
เวลาเหมียวอยู่บ้านที่กรงเทพฯ เชื่อไม๊ คุยกันดีดีกะพี่ได้ไม่เกินสิบประโยค
จะต้องหาเรื่องกัดกันได้สะทุกทีไป
แต่พอเหมียวย้ายมานี่
โทรคุยกันทีไร มันไม่มีอารมณ์นั้นเลย
ความห่างไกลนี้ทำให้เรารักกันได้เน๊อะ

กะคนแถวนี้ก้อเหมือนกัน
เหมียวมาอยู่บ้านกะเพื่อนชื่อตุ๊กตา
ก้อพอรู้ว่าเวลาคนเราอยู่ด้วยกัน ก้ออาจจะต้องมีเรื่องขุ่นเคืองใจกันบ้าง ธรรมดา
เหมียวก้ออาจมีอะไรที่ไม่พอใจกันบ้าง ตาเองก้อคงมีอารณ์นั้นบ้างเหมือนกัน
แต่เราไม่ได้ทะเลาะกัน ไม่ได้โกรธกัน นึกออกไม๊
บทเราจะไม่คุยกัน ก้อไม่คุยกันขึ้นมาเฉยๆ
บทที่เรามีเวลามานั่งคุยกัน ก้อหาเรื่องมาเม้าท์ได้ซะมากมาย
ประหนึ่งไม่ได้เจอกันมาเป็นเดือน เป็นปี

เมื่อวันที่เหมียวบอกตาว่าได้ห้องใหม่แล้ว
วันนั้นรักมันสุดๆ
มันพูดไม่กี่คำ แต่ว่าแต่ละคำนั้นเกือบทำให้เหมียวร้องไห้
มันบอกว่านี้แกจะย้ายๆ จริงๆเหรอ
ถ้ามีปัญหาไรก้อบอกได้นะ กุญแจไม่ต้องคืนนะ
แกไปชั้นก้อไม่รับใครใหม่หรอก มาได้ตาหลอด

ปล. เพลงนี้ไม่มีไร ฟังแล้วรู้สึกว่าทำให้มีความสุข เหมาะกับช่วงเวลานี้

อีกปล. พ่อ กะ แม่จะมาเที่ยว ดีใจสุดๆ อยากพาเที่ยวให้เยอะๆเลย
แต่ว่าต้องทำงานให้ได้ตังค์เยอะๆก่อน จะได้มีเงินเที่ยวได้
แค่นี้ก้อขอมากไปแล้ว แต่ทำไงได้เน๊อะ ไม่ขอก้ออยู่ไม่ได้นี่นะ
เน๊อะ พ่อ เน๊อะ