พรุ่งนี้แล้วล่ะ อีกแค่วันเดียว เค้าก้อจะเดินจากเราไปซะที Tomorrow.. just rest only one day he will go out from me(?)
เราเปิดเทอมวันจันทร์ที่ผ่านมา ถ้าเป็นเมื่อก่อนคงดีใจ ที่ได้กลับมาเจอกันในห้องเรียนอีกครั้ง แต่ตอนนี้ มันห่างเหิน ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นเพราะเค้าที่พยามทำตัวให้ห่างออกไป หรือว่าเป็นเพราะเราเอง My school started the new course on last Monday I might be happy that he come back with me in the same class But not this time, It was totally different i feel far from him even we stay in the same table i dont know why this situation happened but.. it happened
แต่ไม่ว่าจะเป็นเพราะอะไร หนึ่งอาทิตย์ที่ดูเหมือนนานแสนนานนี้จะผ่านไปแล้ว มันกำลังจะผ่านไปแล้ว Dont need to know the reason coz this difficult time will gone within this week
ถ้าเป็นเมื่อก่อน วันนี้เราคงเสียใจ เราคงไม่อยากให้มันมาถึง วันที่เราจะต้องไม่เจอกันอีกต่อไป I might be so sad, and dont want him go back or somthing But not this time
เจ็บปวดทุกครั้ง ที่ต้องทนกับความห่างเหิน เหมือนไม่เคยรู้จักกัน I was very painful we did like we never known each other
รู้ไม๊ว่ามันยากแค่ไหน ที่ต้องแสร้งทำว่าชั้นสบายดี ทั้งๆที่ใจเจ็บปวดเหลือเกิน It was very difficult to have to pretend that im fine but i didnt
ขอโทษทุกคนที่ยังไม่ได้ไปหานะคะ จริงๆกลับบ้านเย็นทุกวันเรย ยิ่งวันนี้ทำงาน แล้วก้อยังมีการบ้านอีก แต่ว่า มันกำลังจะผ่านไปแล้ว พรุ่งนี้จะเป็นวันสำคัญของเรา มันคงจะมีทั้งความรู้สึกเศร้า หดหู่ แล้วก้อโล่งใจ สบายใจ เพราะหลังจากนี้ ถึงเราจะต้องเจ็บ ก้อเพราะแค่คิดถึง คงได้แต่คิดถึงช่วงเวลาดีดีที่เคยมีให้กัน เท่านั้น So sorry that i didnt go to your diary i was busy and go back home late everyday But tomorrow will come I will free, my heart will free
