ปล. เพลงกะได วันนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันนะคะ

แค่เห็นว่ามันเพราะดี ซึ้งด้วย

ขอบคุณ imeem ด้วยนะคะที่ให้เราได้โหลดกันฟรีฟรี

ตั้งใจมาอัพไดเรื่องนี้มาหลายวันแล้ว

เหมียวได้งานทำแล้วนะคะ

จริงๆได้มานานแล้ว

แต่ที่พอจะเป็นเรื่องเป็นราวที่สุดก้อคราวนี้

เพื่อนคนนึงบอก ร้านอาหารไทยใน เมลเบิร์นที่ไม่ควรทำ

หนึ่งในนั้น คือร้านที่เหมียวกำลังทำอยู่

พี่อีกคนนึงบอก

แล้วไง

ไม่มีร้านไหนที่งานไม่หนัก

แล้วไง เก่งมากรึไง ถึงจะไปเลือกร้านที่เค้าจ่ายเยอะๆ แต่งานน้อยกว่านี้ได้

อืม ก้อจริง

จะทำอะไร นอกจากความตั้งใจแล้ว ต้องดูความสามารถเราด้วย

เหมียวทำอะไรเหรอ

เหมียวเป็นผู้ช่วยในครัวค่ะ

ที่นี่เรียกกันว่า kitchen hand

จะว่าไปสาวๆ อย่างเหมียวควรจะออกไปอยู่หน้าร้านเป็นสาวเสริพมากกว่านะ

ก้อจริง

แล้วเราก้อจะได้ฝึกภาษาด้วย

แต่เคยไม๊ ไปที่ไหน แล้วเค้าถามว่า มีประสบการณ์รึป่าว

ไม่มีค่ะ ก้อเพราะยังไม่เคยทำงานที่ไหน

แล้วพอไปที่ไหน เค้าก้อเรียกหาแต่ประสบการณ์

แล้วเราจะไปมีมันได้ยังไง

ทำอะไรก้อได้ค่ะ ที่เค้าจะให้ทำ

ในครัว หรือ หน้าร้าน ก้อได้ทั้งนั้น

ที่ร้านนี้ เหมียวเริ่มในครัวก่อน

ซึ่งพี่เค้ากำลังหาวันลงให้เหมียวได้ฝึกหน้าร้านต่อไป

และเห็นว่าจะเพิ่มตังค์ให้ด้วย

แอบดีใจสุดฤทธิ์

ก้อคงดีนะ หวังว่างั้น

kitchen hand ทำอะไร

หลักๆคือผู้ช่วยกุ๊กค่ะ

ทำทุกอย่างที่ไม่ใช่ ผัด แกง (ซึ่งบางนร้าน อาจต้องผัด หรือ แกง ด้วย)

ทำทุกอย่างที่กุ๊กเรียกใช้

อ้อ รวมกระทั้ง ทำ อองเท่(อาหารก่อนอาหารหลัก) และร้านจาน ด้วยค่ะ

แม่คะ ชุดไทยแม่กำลังจะเป็นหมันไปแล้วนะคะ

(เพราะถึงได้เสริพ แต่ละร้านเค้าก้อมีชุดให้ในแบบของเค้า)

เอาง่ายๆ วันนี้เหมียวทำอะไรมั่ง

...........

ถึงร้าน 4.30 pm

เปลี่ยนชุด แค่ใส่ผ้ากันเปื้อน ใส่หมวก ไม่ให้ผมลง

หุงข้าวอันดับแรก

เอากล่องผัก และเครื่องปรุงทังหลายมาแกะและวางในตำแหน่งที่แม่ครัวถนัด

ดูว่าอันไหนพร่อง หามาเติม

ถ้าไม่มีที่ทำไว้แล้ว ก้อไปเอามาหั่นเพิ่ม

วันนี้เหมียวหั่น ต้นหอม บล๊อกโคลี่ แครอท ถั่วฝักยาว(แต่ที่นี่ค่อนข้างสั้น) กะหล่ำดอก (อันนี้แค่วันนี้)

เวลาหั่นนะนึกถึงเวลาเล่นขายของมากๆเลย

สมัยเด็กๆ น่าสนุกมาก

(แมร่ง กรูต้องมาทำยังงั้นจริงๆ ตอนโตเนี่ยนะ ขำดี แต่ได้ตังค์ก้อเอาวะ)

ร้านเปิดหกโมง

เหมียวต้องคอยดูเมนู หลักๆของเหมียว(ที่ร้านนี้) คือ อองเท่ กะ ข้าว

หยิบเลยค่ะ ลูกค้าสั่งไรมั่ง

จำยังไม่ค่อยได้หรอกค่ะ อาศัยถามบ่อยๆ (ให้โดนด่าเล่น)

อองเท่ ที่ร้านนี้มีอะไรมั่ง

ทอดมัน สปริงโรล(บ้านเราน่าจะเรียกปอเปี๊ยนะคะ) กระทงทอง เกี๊ยวทอด กะหรี่ปั๊บ สะเต๊ะ เต้าหู้ทอด แล้วก้อไก่พันอะไรสักอย่าง

โยนลงกระทะ พอมันสุกก้อตักใส่จาน

ร้านนี้ดีอย่าง ไม่ต้องจัดจาน เพราะคนเสริพจะทำเอง

เรื่องนี้จุกจิดค่ะ เพราะแต่ละร้านการทำงานจะไม่เหมือนกัน ปวดหัวไม่ใช่น้อย

โดยเฉพาะคนที่ทำหลายร้าน(อย่างเหมียว เพราะว่าเมื่อวานไปทำอีกร้าน เล่นเอางงกันไปเลย)

แล้วก้อตักข้าว ใส่กล่อง สำหรับพวกสั่งไปกินบ้าน หรือ ทานที่ร้าน

อ้อ มีอีกอย่าง โรตี

ทำทุกอย่างวนไปวนมา

ลูกค้าสั่งอาหารก้อหันมาทำ

ลูกค้าว่างๆ ก้อไปหั่นผักมั่ง บางทีก้อเตรียมทำอองเท่มั่ง

ใกล้เวลาร้านเลิก ก้อเตรียมล้างจาน

ที่ร้านนี้มีเครื่องร้านจาน(ขอบอกว่าบางร้านไม่มี)

แต่ประหนึ้งเหมือนต้องล้างเองด้วยมือ สัก 50% ได้

เอาวะ ถือว่าได้ช่วยแบงเบาภาระเราก้อยังดี

ล้างจานเสร็จก้อเก็บครัว

เอาอะไรออกมาจากตู้เย็นก้อเอาไปเก็บที่เดิม

เก็บและล้างทุกอย่างให้หมด (หมายถึงทุกอย่างที่อยู่ในครัว ทุกอย่างจริงๆ นะคะ)

ประหนึ่งว่าไม่เคยมีใครเข้ามาใช้ครัว

อันสุดท้ายนี่เหนื่อยโคตรค่ะ

คนที่ร้านถาม เหมียวไม่เหนื่อยเหรอ ไม่เห็นบ่น

เพราะเค้าเห็นว่าเหมียวเป็นผู้หญิงด้วยแหละ

ไอ้ที่ไม่บ่นนั่นน่ะ เพราะว่าเหนื่อยจนบ่นไม่ออกค่ะ

เหมียวอดทนไม๊แม่

มันเหนื่อยมากๆจริงๆนะ

ตั้งแต่ สี่โมงครึ่ง เลิกเกือบเที่ยงคืน

กี่ชั่วโมงเนี่ย หกชั่วโมงกว่า

ก้มๆ เงยๆ ยกของหนักบ้าง

โดนบ่นบ้าง

แต่ถ้าเมื่อเห็นเงิน และเปลี่ยนเป็นสกุลเงินบาทแล้ว

ค่อยหายเหนื่อยหน่อย

ถึงแม้ว่าเหมียวเองยังได้ไม่เยอะนัก

แต่ก้อดีใจจะแย่แล้ว

เหมียวว่าพี่เจ้าของร้านเค้าชอบเหมียวนะ

อันนี้ได้ยินเค้าชมกะหูมาทีสองทีแล้ว

แล้ววันนี้ได้ยินคนในครัวอีกคนบอกด้วย

เหมียวเองก้อชอบเค้านะ ไม่ได้ขนาดชอบเท่าไร

แต่รู้สึกว่าเค้าเป็นผู้ใหญ่ คอยสอนอะไรให้เรา

จะว่าไปทำให้เหมียวนึกถึงแม่นะ เวลาแม่สอนเหมียวทำกับข้าว

แม่จะออกแนวดุดุ ว่าไม่ต้องละเมียดมาก เดี๋ยวก้อกินแล้ว

หรือไม่ก้อบอกว่าต้องทำยังงั้นสิ ยังงี้สิ

ออกแนวดุดุ บ่นๆ แต่ก้อไม่ได้ขนาดใจร้าย

ทั้งๆที่มีคนบอกว่าเค้า(แม่ครัว)ยังงั้น ยังงี้

เหมียวเองก้อกลัว ว่าเราเข้าใจคนผิดรึป่าว

แต่เอาเถอะ ตราบใดที่เค้ายังไม่ได้ทำให้เราเดือดร้อนมากนัก

ทนได้ ก้อทนไปก่อน

เรายังไม่เก่งนี่นะ

เป็นที่รู้กันว่าทำงานต้องมีกระทบกระทั่งกันมั่ง

แต่คนอื่นค่ะ ไม่ใช่เหมียว

เหมียวจะออกแนวยอมเค้าไปซะหมด

ซึ่งก้อโชคดีที่ร้านนี้ไม่มีคนนิสัยไม่ดีแบบนั้น(เท่าไรนัก)

ทำร้านอาหาร มันต้องเร็วให้ได้ทันใจคนหิวข้าว

เวลาใครสักคนทำอะไรผิด

เป็นเรื่องค่ะ

ปกติเหมียวจะเห็นว่าคนในครัวเป็นใหญ่ใช่ไม๊คะ

วันนี้คนเสริพเป็นใหญ่ค่ะ

เพราะว่าเค้าเป็นเจ้าของร้าน (จะว่าไปก้อคือสามีเจ้าของร้าน เพราะว่าแม่ครัวเป็นภรรยาเจ้าของร้าน)

งงไม๊เนี่ย

ไม่มีใครยอมใคร เพราะคนที่เถียงอีกคน ดันเป็นหลานเจ้าของร้าน

ปัญหาใหญ่ตกอยู่ที่แม่ครัว เพราะต้องเป็นคนกลาง

ไม่มีอะไร แค่เถียงกันในงาน

เรื่องยังงี้เกิดขึ้นได้เสมอ

เหมียวเองก้อคงเป็นในสักวัน(แต่ถ้าเลือกได้ก้อไม่ขอนะคะ)

นี่เช้าของอีกวันแล้ว

ได้ยินเสียงนกร้องที่หน้าบ้าน

ขอให้ทุกอย่างไปด้วยดีด้วยเถิด

ขอให้ทุกๆอย่างดีดี ที่เหมียวคาดหวังไว้ เป็นจริงด้วยเถิด

ขอบคุณค่ะ