ที่รักจะมาหาเราล่ะ ลั๊ลลา ลั๊ลลา
ความรักของฉัน ความรักของเค้า ความรักของเรา
ยังดีกว่า
บ้านใหม่ของแม่
me too
ชีวิตที่เป็นอยู่, nowadays
depend on destiny
ลาไปเที่ยวกับที่บ้านสามวีคนะคะ
LifE iS NoT EaSy~
mY iNtErnAtiOnAl bUsinEss cLassmAte~
ไม่ต้องกังวล
หนึ่งวันมี 24 ชั่วโมง?
~ เหนื่อยจัง ~
เรื่องดีดี รับปีใหม่ใหม่
จังหวะชีวิต
~mY bEauTiFuL mEmoRy~
Let's me go ( i dont like when heartache return)
Time cured
ไม่รุ้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ
หน้าที่ของ kitchen hand คนสวย
คนแปลกหน้า
oversea students
เรื่องมันยาว
many topics
วันแม่ ปีที่แล้ว
วันเกิดปีนี้
You love me, don't you?
คิดไรรึป่าวเนี่ย
so many
รายงานผลการเรียน + Party ปิดคอร์ส
presentation
อาหารต๊ะเล กะ อาหารกลางวันของมะเหมียว (มีรูปคุณเต้าหู้ด้วยนะก๊า)
Joa Hae Yo (I like you)
made from .. + คนบ้ากล้อง
วันศุกร์ หมอกลงจัด และวันเสาร์ ร้านกาแฟ
เมื่อคืนคุณน้องนอนกี่โมงคะ + มีลิงค์รูปมาให้ดูค่ะ
วันนี้ปรี๊ด..
สวนโบทานิก 08 06 07
กิ๊กๆ






หน้าที่ของ kitchen hand คนสวย

 

ปล. เพลงกะได วันนี้ไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกันนะคะ

แค่เห็นว่ามันเพราะดี ซึ้งด้วย

ขอบคุณ imeem ด้วยนะคะที่ให้เราได้โหลดกันฟรีฟรี

 

ตั้งใจมาอัพไดเรื่องนี้มาหลายวันแล้ว

เหมียวได้งานทำแล้วนะคะ

จริงๆได้มานานแล้ว

แต่ที่พอจะเป็นเรื่องเป็นราวที่สุดก้อคราวนี้

 

เพื่อนคนนึงบอก ร้านอาหารไทยใน เมลเบิร์นที่ไม่ควรทำ

หนึ่งในนั้น คือร้านที่เหมียวกำลังทำอยู่

 

พี่อีกคนนึงบอก

แล้วไง

ไม่มีร้านไหนที่งานไม่หนัก

แล้วไง เก่งมากรึไง ถึงจะไปเลือกร้านที่เค้าจ่ายเยอะๆ แต่งานน้อยกว่านี้ได้

 

อืม ก้อจริง

จะทำอะไร นอกจากความตั้งใจแล้ว ต้องดูความสามารถเราด้วย

 

เหมียวทำอะไรเหรอ

เหมียวเป็นผู้ช่วยในครัวค่ะ

ที่นี่เรียกกันว่า kitchen hand

จะว่าไปสาวๆ อย่างเหมียวควรจะออกไปอยู่หน้าร้านเป็นสาวเสริพมากกว่านะ

 

ก้อจริง

แล้วเราก้อจะได้ฝึกภาษาด้วย

 

แต่เคยไม๊ ไปที่ไหน แล้วเค้าถามว่า มีประสบการณ์รึป่าว

ไม่มีค่ะ ก้อเพราะยังไม่เคยทำงานที่ไหน

แล้วพอไปที่ไหน เค้าก้อเรียกหาแต่ประสบการณ์

แล้วเราจะไปมีมันได้ยังไง

 

ทำอะไรก้อได้ค่ะ ที่เค้าจะให้ทำ

ในครัว หรือ หน้าร้าน ก้อได้ทั้งนั้น

 

ที่ร้านนี้ เหมียวเริ่มในครัวก่อน

ซึ่งพี่เค้ากำลังหาวันลงให้เหมียวได้ฝึกหน้าร้านต่อไป

และเห็นว่าจะเพิ่มตังค์ให้ด้วย

แอบดีใจสุดฤทธิ์

ก้อคงดีนะ หวังว่างั้น

 

kitchen hand ทำอะไร

หลักๆคือผู้ช่วยกุ๊กค่ะ

ทำทุกอย่างที่ไม่ใช่ ผัด แกง (ซึ่งบางนร้าน อาจต้องผัด หรือ แกง ด้วย)

ทำทุกอย่างที่กุ๊กเรียกใช้

อ้อ รวมกระทั้ง ทำ อองเท่(อาหารก่อนอาหารหลัก) และร้านจาน ด้วยค่ะ

 

แม่คะ ชุดไทยแม่กำลังจะเป็นหมันไปแล้วนะคะ

(เพราะถึงได้เสริพ แต่ละร้านเค้าก้อมีชุดให้ในแบบของเค้า)

 

เอาง่ายๆ วันนี้เหมียวทำอะไรมั่ง

...........

 

ถึงร้าน 4.30 pm

เปลี่ยนชุด แค่ใส่ผ้ากันเปื้อน ใส่หมวก ไม่ให้ผมลง

หุงข้าวอันดับแรก

เอากล่องผัก และเครื่องปรุงทังหลายมาแกะและวางในตำแหน่งที่แม่ครัวถนัด

ดูว่าอันไหนพร่อง หามาเติม

ถ้าไม่มีที่ทำไว้แล้ว ก้อไปเอามาหั่นเพิ่ม

วันนี้เหมียวหั่น ต้นหอม บล๊อกโคลี่ แครอท ถั่วฝักยาว(แต่ที่นี่ค่อนข้างสั้น) กะหล่ำดอก (อันนี้แค่วันนี้)

เวลาหั่นนะนึกถึงเวลาเล่นขายของมากๆเลย

สมัยเด็กๆ น่าสนุกมาก

(แมร่ง กรูต้องมาทำยังงั้นจริงๆ ตอนโตเนี่ยนะ ขำดี แต่ได้ตังค์ก้อเอาวะ)

ร้านเปิดหกโมง

เหมียวต้องคอยดูเมนู หลักๆของเหมียว(ที่ร้านนี้) คือ อองเท่ กะ ข้าว

หยิบเลยค่ะ ลูกค้าสั่งไรมั่ง

จำยังไม่ค่อยได้หรอกค่ะ อาศัยถามบ่อยๆ (ให้โดนด่าเล่น)

อองเท่ ที่ร้านนี้มีอะไรมั่ง

ทอดมัน สปริงโรล(บ้านเราน่าจะเรียกปอเปี๊ยนะคะ) กระทงทอง เกี๊ยวทอด กะหรี่ปั๊บ สะเต๊ะ เต้าหู้ทอด แล้วก้อไก่พันอะไรสักอย่าง

โยนลงกระทะ พอมันสุกก้อตักใส่จาน

ร้านนี้ดีอย่าง ไม่ต้องจัดจาน เพราะคนเสริพจะทำเอง

เรื่องนี้จุกจิดค่ะ เพราะแต่ละร้านการทำงานจะไม่เหมือนกัน ปวดหัวไม่ใช่น้อย

โดยเฉพาะคนที่ทำหลายร้าน(อย่างเหมียว เพราะว่าเมื่อวานไปทำอีกร้าน เล่นเอางงกันไปเลย)

แล้วก้อตักข้าว ใส่กล่อง สำหรับพวกสั่งไปกินบ้าน หรือ ทานที่ร้าน

อ้อ มีอีกอย่าง โรตี

ทำทุกอย่างวนไปวนมา

ลูกค้าสั่งอาหารก้อหันมาทำ

ลูกค้าว่างๆ ก้อไปหั่นผักมั่ง บางทีก้อเตรียมทำอองเท่มั่ง

ใกล้เวลาร้านเลิก ก้อเตรียมล้างจาน

ที่ร้านนี้มีเครื่องร้านจาน(ขอบอกว่าบางร้านไม่มี)

แต่ประหนึ้งเหมือนต้องล้างเองด้วยมือ สัก 50% ได้

เอาวะ ถือว่าได้ช่วยแบงเบาภาระเราก้อยังดี

 

ล้างจานเสร็จก้อเก็บครัว

เอาอะไรออกมาจากตู้เย็นก้อเอาไปเก็บที่เดิม

เก็บและล้างทุกอย่างให้หมด (หมายถึงทุกอย่างที่อยู่ในครัว ทุกอย่างจริงๆ นะคะ)

ประหนึ่งว่าไม่เคยมีใครเข้ามาใช้ครัว

 

อันสุดท้ายนี่เหนื่อยโคตรค่ะ

 

คนที่ร้านถาม เหมียวไม่เหนื่อยเหรอ ไม่เห็นบ่น

เพราะเค้าเห็นว่าเหมียวเป็นผู้หญิงด้วยแหละ

ไอ้ที่ไม่บ่นนั่นน่ะ เพราะว่าเหนื่อยจนบ่นไม่ออกค่ะ

เหมียวอดทนไม๊แม่

มันเหนื่อยมากๆจริงๆนะ

ตั้งแต่ สี่โมงครึ่ง เลิกเกือบเที่ยงคืน

กี่ชั่วโมงเนี่ย หกชั่วโมงกว่า

ก้มๆ เงยๆ ยกของหนักบ้าง

โดนบ่นบ้าง

 

แต่ถ้าเมื่อเห็นเงิน และเปลี่ยนเป็นสกุลเงินบาทแล้ว

ค่อยหายเหนื่อยหน่อย

ถึงแม้ว่าเหมียวเองยังได้ไม่เยอะนัก

แต่ก้อดีใจจะแย่แล้ว

 

เหมียวว่าพี่เจ้าของร้านเค้าชอบเหมียวนะ

อันนี้ได้ยินเค้าชมกะหูมาทีสองทีแล้ว

แล้ววันนี้ได้ยินคนในครัวอีกคนบอกด้วย

เหมียวเองก้อชอบเค้านะ ไม่ได้ขนาดชอบเท่าไร

แต่รู้สึกว่าเค้าเป็นผู้ใหญ่ คอยสอนอะไรให้เรา

จะว่าไปทำให้เหมียวนึกถึงแม่นะ เวลาแม่สอนเหมียวทำกับข้าว

แม่จะออกแนวดุดุ ว่าไม่ต้องละเมียดมาก เดี๋ยวก้อกินแล้ว

หรือไม่ก้อบอกว่าต้องทำยังงั้นสิ ยังงี้สิ

ออกแนวดุดุ บ่นๆ แต่ก้อไม่ได้ขนาดใจร้าย

ทั้งๆที่มีคนบอกว่าเค้า(แม่ครัว)ยังงั้น ยังงี้

เหมียวเองก้อกลัว ว่าเราเข้าใจคนผิดรึป่าว

แต่เอาเถอะ ตราบใดที่เค้ายังไม่ได้ทำให้เราเดือดร้อนมากนัก

ทนได้ ก้อทนไปก่อน

เรายังไม่เก่งนี่นะ

 

เป็นที่รู้กันว่าทำงานต้องมีกระทบกระทั่งกันมั่ง

แต่คนอื่นค่ะ ไม่ใช่เหมียว

เหมียวจะออกแนวยอมเค้าไปซะหมด

ซึ่งก้อโชคดีที่ร้านนี้ไม่มีคนนิสัยไม่ดีแบบนั้น(เท่าไรนัก)

ทำร้านอาหาร มันต้องเร็วให้ได้ทันใจคนหิวข้าว

เวลาใครสักคนทำอะไรผิด

เป็นเรื่องค่ะ

ปกติเหมียวจะเห็นว่าคนในครัวเป็นใหญ่ใช่ไม๊คะ

วันนี้คนเสริพเป็นใหญ่ค่ะ

เพราะว่าเค้าเป็นเจ้าของร้าน (จะว่าไปก้อคือสามีเจ้าของร้าน เพราะว่าแม่ครัวเป็นภรรยาเจ้าของร้าน)

งงไม๊เนี่ย

ไม่มีใครยอมใคร เพราะคนที่เถียงอีกคน ดันเป็นหลานเจ้าของร้าน

ปัญหาใหญ่ตกอยู่ที่แม่ครัว เพราะต้องเป็นคนกลาง

ไม่มีอะไร แค่เถียงกันในงาน

เรื่องยังงี้เกิดขึ้นได้เสมอ

เหมียวเองก้อคงเป็นในสักวัน(แต่ถ้าเลือกได้ก้อไม่ขอนะคะ)

 

นี่เช้าของอีกวันแล้ว

ได้ยินเสียงนกร้องที่หน้าบ้าน

 

ขอให้ทุกอย่างไปด้วยดีด้วยเถิด

ขอให้ทุกๆอย่างดีดี ที่เหมียวคาดหวังไว้ เป็นจริงด้วยเถิด

ขอบคุณค่ะ

     Share

<< คนแปลกหน้าไม่รุ้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ >>

Posted on Fri 26 Oct 2007 7:19

Comment
งั้นงั้นแหละ อีกทั้งยังปังยาอ่องด้วย
ออปุ๊ก   
Mon 3 Nov 2008 17:29 [8]
 

อ๊าว search มาเจอซะงั้น อิอิ
แป้ง   
Tue 2 Sep 2008 8:01 [7]

พี่มะเหมียวที่น่ารัก...

ทนอีกนิดนะ ทั้งความรักและความสำเร็จมันพี่เหมียวอยู่ที่ตรงหน้าแล้ว
ขึ้นอยู่กับว่าพี่เมหียวจะคว้ามันหรือไม่เท่านั้นเอง

จะรอดูวันนั้ยยะ วันที่พี่มะเหมียวได้รับทั้ง 2 อย่างพร้อม ๆ กัน --
นกยูง...   
Mon 29 Oct 2007 8:12 [6]
 

วันนี้จะไปเจอนก ป่าน เอ๋
(ที่บ้านป่าน งง ไม๊)
แล้วจะถ่ายรูปมาฝากนะจ๊ะ
pinkindeed   
Sun 28 Oct 2007 8:56 [5]

อาจจะเป็นการเริ่มต้นของการทำงานที่น่าสนุกนะ ทุก ๆ อย่างมันจะต้องมีหนักบ้างเบาบ้าง แต่ยังไงก็ขอให้สู้ต่อไปนะ เป็นกำลังใจให้เสมอนะจ๊ะ...
Take care na.
นกยูง   
Sat 27 Oct 2007 11:40 [4]
 

เหมียวเข้มแข็งๆนะ
เพื่อนเป็นกำลังใจให้อีกคน
คิดว่าเราไม่ได้เป็นคนเดียวในโลก
ที่ต้องเหนื่อยต้องลำบากนะ

อย่าท้อ...
คิดไกลๆว่าเรามาลำบากที่นี่เพราะอะไร

แล้วอุปสรรคต่างๆ
ที่เหมียวคิดว่าลำบากยากเย็นแค่ไหน
เหมียวก็จะผ่านมันไปได้

อยากได้หนังสือทางนี้ไม๊
เดี๋ยวน้องสาวมางานแต่งชั้น
แล้วกลับไปออสจะให้ส่งไปให้
ยังไงmail ที่อยู่มานะ

pinkindeed   
Sat 27 Oct 2007 9:25 [3]

+++
คิดถึงหมาเหมียวจังเวย
เรียนจบไว ๆ เน้อ กลับเมื่อไหร่
บอกด้วยจะไปรับถึงสุวรรณภูมิต๊ะ
จุ๊บ จุ๊บ
+++
สุมลต๊ะ   
Fri 26 Oct 2007 16:09 [2]
 

พิมพ์ไปแล้ว ดิชั้นต้องพิมพ์ใหม่อีกรอบ ไปกดอะไรไม่รู้ กดผิด ฮือ ๆ

เอ้า พิมพ์ก็พิม

น้องเหมียวสู้ ๆ ชีวิตต้องสู้เนอะ เรามาอยู่นี่ ทำอะไรก็ได้ที่ทำได้ อยู่เมืองไทยไม่ได้ทำแน่ ๆ เลยค่ะ ทำงานแล้วได้ประสบการณ์ ได้เพื่อน ได้สนุก แถมได้เงินด้วย เก็บทุก ๆ อย่างเป็นประสบการณ์ที่ดี (จะมีดีบ้างไม่ดีบ้าง แต่สุดท้าย พอเรานึกถึงมันในวันข้างหน้า มันก็จะกลายเป็นความทรงจำดี ๆ นะพี่ว่า)

มิ้งค์จะย้ายเข้าเมืองแล้ว อีกไม่นานนี้หล่ะค่ะ ให้ noticeเค้าไปแล้ว ที่พักน้องเหมียวว่าไงเอ่ย

ให้ทุกอย่างที่น้องคิดและคาดหวังไว้ เป็นไปตามที่น้องต้องการทุกประการนะคะ

เรื่องถุงมือ แหมมมม ตอนนี้ลูกยังไม่ออกมา พ่อแม่ก็เล่นกันไปก่อนนนน เดี๋ยวพอลูกออกมา ก็ค่อยแย่งลูกเล่น อ้าวววว ฮ่า ๆๆ

เจ๊อยากตาย   
Fri 26 Oct 2007 8:26 [1]


Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh