คิดถึ๊ง คิดถึง

ไม่ได้มาอัพซะนาน

วันก่อนไปเอเจนซี่ เจอนู๋มิงค์ มิงค์บอกว่าเพิ่งอัพไดไป

เกิดความละอายแก่ใจ เลยต้องกลั้นใจแวะมาอัพซักนิด

+ เรื่องแรก วันนี้เป็นวันเกิด ตุ๊กตา

ได้กินฟรีอีกมื้อ กินข้าวหลายๆคนก้ออร่อยเงี๊ยแหละ

สุขสันต์วันเกิดนะเพื่อนสาว ขอให้สวยวันสวยคืน

เห็นตาแล้วอยากให้เป็นวันเกิดเรามั่ง

คิดถึงพ่อกะแม่ คิดถึงเพื่อนๆที่เมืองไทย

ตอนวันเกิดเราน้องๆที่นี่ ก้ออยากพาไปหาไรกินกันแหละ แต่ดูมันไม่ค่อยเป็นใจไงไม่รู้

ส่วนตาเองก้อพาไปเลี้ยง หาเค้กมาให้เรากิน

ซึ้งนะ แต่ว่ามันไม่เหมือนกัน

+ วันนี้โดดเรียนอีกตามเคย

รู้ว่ามันไม่ดี แต่มันไม่ได้อ่ะ เพราะว่างานไม่เสร็จ

มันไม่มีอารมณ์ทำยังไงไม่รู้

ตื่นก้อเช้า นอนก้อดึก ห้องสมุดก้อไป

แต่มันไม่มีอารมณ์ทำอ่ะ

แต่วันก่อน แค่พอจรดปากกาลงไป ก้อเสร็จซะงั้น

เออ รู้งี้ทำตั้งนานแล้ว

สืบเนื่องจากรายงานอันนี้ ทำให้เคืองอาจารย์ไม่ใช่น้อย

ไม่ได้ไม่ชอบที่แกสอนเคี่ยวๆ

แต่โกรธที่แกมัวแต่สอนแกรมม่าเยอะไปหน่อย

ไม่ยอมเอื้ออำนวยเวลาให้นักเรียนได้ทำโปรเจคมั่ง

จะสอนสักนิดก้อไม่ได้ว่าจะให้ทำรายงานยังไง แบบไหนที่อยากได้

แล้วก้อเอาแต่สั่งงาน ให้การบ้าน แล้วก้อไปอ่านเอา

นี่เรย "บลาๆๆๆๆๆ" "มีใครสงสัยอะไรไม๊" (นับ หนึ่ง สอง สาม)

"งั้น บลาๆๆๆๆ" แกสามารถสอนต่อได้โดยไม่มีใครกล้าเถียงไร

ลืมบอกว่าเทอมนี้โปรเจคคือทำแบบสอบถาม

เหมียวเลือกเรื่องกิจกรรมที่ทำยามว่าง

ก้อต้องคิดแบบสอบถาม เอาไปถามนักเรียนในโรงเรียน

เอามาประมวลผล แล้วก้อเขียนรายงาน แล้วก้อพรีเซนต์

เฮ่อ ตอนนี้ก้อเหลือทำพรีเซนต์

วันก่อนเพื่อนตามาบ้าน มันถามเราว่า นี่เราเรียนภาษาหรือว่าเรียน marketing เนี่ย

graph เยอะแยะเลย

มะเหมียวนึก เออ นั่นดิ

+ วันก่อนได้มีโอกาสไปเที่ยว Brithon beach(เขียนถูกป่าวเนี่ย)

เดี๋ยวอธิบายแม่ก่อนว่า นั่งรถไฟฟรีนะคะ ไม่มีค่าใช้จ่ายเพิ่มเติม

คือว่าที่เนี่ย เป็นหนึ่งในที่ที่ใฝ่ฝันว่าจะไป เมื่อได้มาเมลเบินเลยเชียว

แล้ววันนั้นก้อมาถึง

มีความสุขมากๆ

อารมณ์มันผสมกันอ่ะ

บางทีก้ออยากถ่ายรูปเยอะๆ แต่คงเหนื่อยไม่ใช่เล่น

บางทีก้อแค่อยากเดินทำมิวสิก เฉยๆ วิวดีมากๆ

ไปกะน้องๆคนไทย

ทุกคนเอากล้องมาเป็นของตัวเอง

พอมาแชร์กันแล้ว บางรูปมีครบทั้งสี่กล้อง ซะงั้น

ชมภาพกันเรย

รูปนี้ใหญ่ไปไม๊เนี่ย

แต่ภูมิใจนำเสนอมากๆ

 มีตากล้องส่วนตัวด้วย ชอบสุดๆ

ไม่ต้องคิดมากนะคะ เพื่อนกันทั้งน๊านนน

 รูปนี้ก้อชอบ ไกลดี ไม่ใช่ ไม่ใช่

ดูเหมือนถ่ายมิวสิคมากๆ

ต้นไม้ใหญ่ได้อารมณ์

 รูปนี้ตอนแรกไม่ชอบ

บอกเพื่อนว่าไม่เอา ถ่ายแบบนี้เค้าก้อไม่มีดั้งอ่ะดิ

แต่ดูไปดูมา อาจดีกว่าเอาหน้าตรงๆ ก้อได้

 ดูท่าตากล้องซะก่อน ไม่ใช่เล่นกันเรย

พอแระ สรุปว่าถ้าเป็นไปได้ อยากเอามาอวดทุกรูปเลย

แต่ด้วยจรรยาบรรณแล้วไม่สามารถทำได้

ป่าวหรอก เยอะจัด เดี๋ยวงานไม่เสร็จอีก

+ เปลี่ยนหัวข้อกันมั่ง

คราวนี้มาดูรูปที่ถ่ายชิวๆ ในเมือง

 สังเกตุที่ต้นไม่ดีดีนะ นกเป็นสีชมพูล่ะ

 คุ้นๆไม๊ หัวลำโพงบ้านเราไง ไม่ใช่ ไม่ใช่ สถานี่ฟลินเดอร์ตะหาก

+ ต่อไปเป็นบรรยากาศที่ไปทำบุญเข้าพรรษาวันก่อนโน้น

+ ต่อไปเป็นพี่ต้อง

พี่คนนี้เป็นเพื่อนรุ่นพี่ของเพื่อน(น้องนิว)

เค้ามาดูงานศิลปะ แล้วก้อมั่วมาเรียนภาษา 5 weeks ซะงั้น

พี่เค้าเป็นคนชักนำพี่ซ้งเข้าสู่กลุ่ม

แล้วพี่เค้าก้อจากไป (กลับเมืองไทยนั่นเอง)

ยังไม่จบ

พี่เค้าเป็นเพื่อนรุ่นประถมกะเจ้านายมะเหมียวด้วย

โลกช่างกลมดีแท้

+ อันนี้เป็นรูปนานนานทีจะมี(ส่วนใหญ่เป็นญี่ปุ่น)คนเรียกร้องให้เรา(คนไทย)ทำอาหารไทยมาให้กิน

พวกเรายินดีไม่ใช่น้อย (ถ้ามรึงทานกันได้)

+ อยากอัพอีก แต่ว่าเวลาไม่อำนวย

ขออีกเรื่องละกัน

+ วีคที่แล้วเรียนเรื่อง criminal

อาจารย์เลยพาไปดูศาล เราไปกันที่ศาลสูงสุดที่นี่เลย

supreme court นั่นเอง

อาจารย์พาไปมั่วๆ ดันไปเจอเคสพ่อฆ่าลูกสามศพ เมื่อปีที่แล้ว

เป็นครั้งแรกที่ได้มีโอกาสเยี่ยมชม

ตื่นเต้นไม่ใช่น้อย

ทุกคนในห้องเครียดมาก

ระบบศาลที่นี่เป็นแบบอังกฤษ ที่เค้าว่ากันว่าเน้นที่การตีความ

หรืออะไรนะ ที่ไม่ใช่แบบลายลักษณ์อักษรแบบอเมริกาอ่ะ

ดูไปก้อนึกถึงอดีตกิ๊ก อ้อ อย่างนี้นี่เอง

ไปแระ

ช่วงนี้หัวใจมะเหมียวทำงานหนักนิดหน่อยล่ะ

ไว้จะมาเล่าเป็นเรื่องเป็นราวในลำดับถัดไป