Time cured
ไม่รุ้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ
หน้าที่ของ kitchen hand คนสวย
คนแปลกหน้า
oversea students
เรื่องมันยาว
many topics
วันแม่ ปีที่แล้ว
วันเกิดปีนี้
You love me, don't you?
คิดไรรึป่าวเนี่ย
so many
รายงานผลการเรียน + Party ปิดคอร์ส
presentation
อาหารต๊ะเล กะ อาหารกลางวันของมะเหมียว (มีรูปคุณเต้าหู้ด้วยนะก๊า)
Joa Hae Yo (I like you)
made from .. + คนบ้ากล้อง
วันศุกร์ หมอกลงจัด และวันเสาร์ ร้านกาแฟ
เมื่อคืนคุณน้องนอนกี่โมงคะ + มีลิงค์รูปมาให้ดูค่ะ
วันนี้ปรี๊ด..
สวนโบทานิก 08 06 07
กิ๊กๆ
อัพรวดเดียวสี่วันเลย 2-5 06 07
1 06 07 meet mytoonhua
31 05 07 อากาศหนาวจังเยย
31 05 07 อากาศหนาวจังเยย
30 05 07 เพื่อนร่วมชั้นเรียน
29 05 07 วันนี้เอารูปมาให้ดู
28 05 07(ยังไม่ทันเซฟ มันหายไปไหนหมด ตารางเรียนออกแล้ว ไม่ดีเลย)
27 05 07 กล้าๆ หน่อย มะเหมียว
26 05 07(crown casino)
25 05 07(bridge road)
24 05 07
23 05 07
22 05 07
21 05 07
เดินทางสู่โลกกว้าง(20 05 07)
ปฏิบัติภาระกิจ
Dream World โลกแห่งความฝัน






วันนี้ปรี๊ด..

มาเล่าต่อจากที่ค้างไว้
ไม่มีอะไรมาก
แค่ตื่นเต้น ดีใจ
ทำงานได้เงินแล้ว
ตอนแรกคิดว่าแค่เค้าให้ฝึกงาน ก้อเป็นบุญแล้ว
สำหรับคนที่ไม่เคยผ่านงาน แล้วก้อภาษายังไม่แข็งแรงอย่างมะเหมียว
พอวันเสาร์ที่ผ่านมา เค้าให้ไปทำอีกวัน
ในใจก้อนึกๆแหละว่าสงสัยจะทำงานฟรี
พอตอนเลิก เค้าให้ตังค์ด้วย แถมหารค่าทิบให้อีก
ดีใจสุดๆเลย
ถือเป็นเงินก้อนแรกที่หาได้ที่นี่
ไม่ได้เยอะอะไร แค่ 30 เหรียญ
วันนี้ไปทำที่ร้านอาหารไทยชื่อว่า "หนองคาย"

ตอนทำนะ เหมียวจะพยามนึกว่าต้องอดทน ต้องอดทน
เค้าจะว่า เค้าจะดุ เค้าจะเรียกใช้ หรือว่าเค้าจะตำหนิที่เราทำได้ไม่ดี ทำไม่ถูกต้อง
ก้อต้องอดทน
ดีซะอีก จะได้รู้ว่าอันไหนผิด อันไหนไม่ถูกต้อง
นึกๆดูนะ ว่าถ้าเป็นที่บ้าน ลองมาว่าเหมียวแบบนี้สิ
แม่จะทำหน้าบึ้งใส่ แล้วกระทืบเท้าขึ้นไปนอนร้องไห้บนห้องเลย

จริงๆเหมียวได้ไปฝึกงานอีกที่มาก่อน
เป็นร้านอาหารไทยเหมือนกัน ชื่อว่า"นาราย"
แต่ว่าเค้ายังไม่ขาดคน
ที่ได้ไปฝึก ก้อเพราะตานั่นแหละ
ตาไปขอว่าขอพาเพื่อนไปฝึกงาน
เจ้าของร้านก้อใจดี
วันก่อนที่ร้านขาดคน เค้าก้อเลยฝากตามาบอกว่าให้เหมียวไปช่วย
รู้สึกดีใจมาก ที่เค้าเรียกให้ไปช่วยงาน
ถึงจะยังทำอะไรได้ไม่เต็มที่
แต่ก้อพยามสุดๆเลยแหละ
แล้วเค้าก้อให้ตังค์ด้วยนะ ให้เท่ากับคนที่ทำงานปกติเลย
ดีใจมากๆ

ในวันเดียวกัน
เจ้าของร้านหนองคายโทรมาบอกตาว่ายังไม่ต้องให้เหมียวไปทำงาน
รอให้ภาษาเหมียวดีกว่านี้ก่อน
เหมือนว่าเหมียวจะพอรู้มาแหละว่าเค้าไม่ได้อยากรับเหมียวทำงานเท่าไร
อาจเป็นเพราะหลายสาเหตุ เช่น ภาษายังไม่ค่อยได้เรื่อง
หรือว่าเหมียวยังไม่มีเวลาให้เค้า
ก้อเราต้องเรียนนี่หว่า

ตามันก้อดีนะ สอนงานเราหลายอย่างเลย
แก่ๆอย่างเรานอกจากจะหัวดื้อแล้ว
ยังไม่ค่อยเก็ตอะไรใหม่ๆด้วย

สรุปเรื่องงานตอนนี้
ว่างงานอย่างเต็มที่ค่ะ
สิ่งที่ต้องทำก้อคือ จะพยามท่องบทสนทนาที่จำเป็นสำหรับร้านอาหาร
แล้วก้อจะพยามไปขอฝึกงานที่ร้านนาราย
ไม่ได้ตังค์ก้อไม่เป็นไร ขอให้ทำงานได้ซะทีก้อพอ

อาทิตย์นี้มีงานที่ต้องส่งอีกตั้งสองตัว
ปั่นกันยิกๆเลย

เวลาหนาวๆ แล้วคิดถึงเรื่องเงินนี่ก้อมีท้อๆบางนะ
มันเครียดเล็กน้อย
เพราะอายุมากแล้ว
แล้วถ้าเรายังช้า
ยังไม่ได้ภาษา ยังพูดจากะเค้าได้ไม่คล่องแคล่ว
เสียดายเงิน
ยิ่งอากาศหนาว ยิ่งท้อว่ะ
เมื่อไรหน้าหนาวมันจะหมดไปซะทีนะ
นี่ถ้าได้แฟนเป็นคนเมืองหนาวนี่แย่เลย

อีกเรื่องถ้าแม่อ่านแล้วคงดีใจ
เหมียวกะตาคุยกันเสมอเรื่องความเปลี่ยนแปลงของตัวเอง
อย่างตา อยู่ที่บ้านจะคอยมีแม่ทำให้ตลอด
แต่ที่นี่ ตาทำเองทุกอย่าง แถมทำได้ดีด้วย
ส่วนเหมียว ตอนอยู่ที่บ้านถ้ามีเวลาว่าง ก้อจะดูโทรทัศน์ ไม่ก้อนอน
แต่ที่นี่ เหมียวไม่ได้เสียค่าเครื่องมบินมานอน
วันก่อนง่วงมาก ล้มตัวลงนอน แต่ก้อไม่หลับ
หน้าพ่อกะแม่ลอยขึ้นมาในความคิด คิดได้ดังนั้นก้อลุกดีกว่า
เปิดโทรทัศน์ อ่านหนังสือ ซักผ้า หาไรทำไป
ว่างๆคำที่แม่พร่ำบ่นก้อคอยลอยมาย้ำเตือนในหัว
"จานใบเดียวก้อไม่ล้าง จะแช่ไว้ทำไม"
"ที่นอน ลุกขึ้นแล้วไม่เคยเก็บให้ดี"
มะเหมียวเปลี่ยนไปแล้วแม่

เรื่องกินก้อเหมือนกัน
ไม่ได้อยู่เพื่อกิน แต่ว่ากินเพราะว่ามันจำเป็น
พยามกินให้เป็นเวลา
ตื่นเช้ามาก้อพยามกินไรก่อนออกไปเรียน
เพราะไม่งั้นเดี๊ยวจะเป็นลม

ที่เค้าบอกว่าการคมนาคมที่นี่โคตรสะดวกเลย
อันนั้นจริง
แต่ว่าตอนเช้านี่อ่ะ ปลากระป๋องในรถไฟฟ้าบ้านเรายังสู้ที่นี่ไม่ได้เลย

แว๊บมาเล่าเรื่องที่เรียนมั่ง
วันนี้มีงานที่ต้องส่งอาจารย์อันนึง
เพื่อนคนนึงเห็นว่าเราทำซะเป็นระเบียบเรียบร้อย
แถมยังมีตัวหนีบมาอีก
เพื่อนคนนั้นก้อเลยบอกว่านึกได้ว่าเหมียวเคยเป็นเลขา
ว่าแล้วก้อนึกขอบคุณพี่ตุ้ย พี่เลขาสุดเฮี๊ยบ
ที่ได้ดีมาก้อเพราะเจ๊ตุ้ยคอยติงานเหมียวนี่แหละ
ถึงแม้ว่าจะยังทำได้ไม่ค่อยดีเท่าไร
แต่ถึงวันนี้ มะเหมียวก้อจะไม่ปล่อยให้อะไรที่ไม่เป็นระเบียบเรียบร้อบผ่านไปง่ายๆ

จำตอนที่ทำงานให้เจ้านายได้
เจ้านายรีบที่จะส่งจดหมายออกฉบับหนึ่ง
เจ้านายร่างให้มะเหมียวพิมพ์
มะเหมียวพิมพ์ แล้วส่งให้เจ้านายแก้
เจ้านายดูแล้วแก้เล็กน้อย
มะเหมียวแก้ไขอีกครั้งในคอมฯ
แล้วปริ๊น แล้วยื่นให้เจ้านาย เพราะแกยืนรออยู่แถวนั้น
ปริ๊นออกมาแล้วมะเหมียวเห็นว่าเบี้ยวเล็กน้อย
มะเหมียวขอเอกสารกลับบอกว่าจะปริ้นใหม่
เจ้านายยึกยักเล็กน้อย เพราะว่ารีบอยากเซ็นๆให้เสร็จๆไป
มะเหมียวรีบดึงกลับมาแล้วแก้ไข แล้วปริ๊นอันใหม่ให้
จดหมายเดินทางออกมาจากเครื่องปริ๊นเตอร์ได้ไม่ครบแผ่นดี
มะเหมียวกำลังเล็งๆว่ามีอะไรที่ควรแก้อีกรึป่าว
เจ้านายแย่งพูดก่อนว่า "สวยแล้วครับ เอาอันนี้นะครับ"
มะเหมียวเห็นว่ามีที่เบี้ยวอีกเล็กน้อย
แต่เอาเถอะ มันไม่เยอะมาก เจ้านายก้อรีบ
รีบทีไรไม่เพอร์เฟ็กซ์ซะที
ความผิดใครเนี่ย

มาเรื่องเรียนต่อ
ในห้องเหมียวมีคนอินเดียคนนึง เป็นผู้ชายนะ
อย่างที่รู้ๆกันว่าคนอินเดียชอบพูดเร็ว
ยิ่งแต่ฟังไม่ค่อยรู้เรื่องอยู่
วันนี้มันฟ้องอาจารย์ มันบอกว่าทำไมเพื่อนฟังมันไม่รู้เรื่อง
เออ ไม่เคยยอมรับในความผิดของตัวเอง
ไม่รู้เลยรึไงว่าไม่มีใครชอบ
ยังมีหน้ามาว่าคนอื่นไม่ดีอีก
อาจารย์ก้อดี บอกไปว่าเป็นกันทุกคน
คนอินเดียก้อมีสำเนียงอินเดีย ต้องพูดให้ชัด และช้าลง
อย่างคนไทยก้อมีสำเนียงแบบเรียบๆ ต้องพยามเน้นคำ มีเสียงสูงต่ำ
คนชาตืไหนก้อมีสำเนียงแตกต่างกัน
แต่เค้าไม่เห็นบ่น
เหมียวเลยบอกไปว่าสงสัยแกพูดเก่งแล้วแหละ แต่เพื่อนๆมันโง่เอง
ถึงได้ฟังแกไม่เข้าใจ
คนอาไร ชอบพูดไปส่ายหัวไป
ไม่เคยมีมารยาท เวลาอาจารย์ไม่เรียกชอบอยากตอบ
เวลาอาจารย์เรียกตอบ ก้อชอบตอบผิด
มาก้อสาย
โกรธ โกรธมาหลายทีแล้ว
วันนี้ปรี๊ด..

     Share

<< สวนโบทานิก 08 06 07เมื่อคืนคุณน้องนอนกี่โมงคะ + มีลิงค์รูปมาให้ดูค่ะ >>

Posted on Tue 12 Jun 2007 16:26

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh