made from .. + คนบ้ากล้อง
วันศุกร์ หมอกลงจัด และวันเสาร์ ร้านกาแฟ
เมื่อคืนคุณน้องนอนกี่โมงคะ + มีลิงค์รูปมาให้ดูค่ะ
วันนี้ปรี๊ด..
สวนโบทานิก 08 06 07
กิ๊กๆ
อัพรวดเดียวสี่วันเลย 2-5 06 07
1 06 07 meet mytoonhua
31 05 07 อากาศหนาวจังเยย
31 05 07 อากาศหนาวจังเยย
30 05 07 เพื่อนร่วมชั้นเรียน
29 05 07 วันนี้เอารูปมาให้ดู
28 05 07(ยังไม่ทันเซฟ มันหายไปไหนหมด ตารางเรียนออกแล้ว ไม่ดีเลย)
27 05 07 กล้าๆ หน่อย มะเหมียว
26 05 07(crown casino)
25 05 07(bridge road)
24 05 07
23 05 07
22 05 07
21 05 07
เดินทางสู่โลกกว้าง(20 05 07)
ปฏิบัติภาระกิจ
Dream World โลกแห่งความฝัน
กิจกรรมหลัก กิน กะ นอน
วันพักร้อน
ใจตรงกัน..
ไปทะเล ไปทะเล..
เทศกาล...เลี้ยงส่ง
เอาไงเอากันครับ
เย้!! ได้วีซ่าแล้ว
มะเหมียว..มาบ่น
Taste Sweet Love
ไม่ไหวแล้ว
ไป หรือ ไม่ไป คะ (+wall paper tag)
วันแห่งความรัก
Love is the one gift you want returned
พยากรณ์ความหนาแน่นของงาน สัปดาห์นี้
เรื่องน่าเบื่อของเลขา
ธนาคารแห่งความดี






21 05 07

21 05 07

ตื่นมาเพราะเสียงโทรศัพท์

ตาโทรมาบอกว่าเดี๋ยวเที่ยงจะแวะมารับไปเปิดบัญชี

เราเลยลุกมาเตรียมตัวระหว่างรอตากลับมา

แล้วก้อโทรหาแม่ด้วย เล่าเรื่องต่างๆนานาให้แม่ฟัง

ฝากแม่เล่าให้คนอื่นฟังด้วย โทรหาคนทุกคนครบๆไม่ไหว

ไม่มีตังค์

 

สักพักตาโทรมาบอกว่ามาไม่ได้แล้ว

เดี๋ยวมาเย็นๆเลย

อดไป

 

แล้วก้อชงกาแฟ ทำแพนเค้กกิน

แพนเค้กที่นี่ทำยากมาก

ต้องตั้งกะทะ เขย่าขวดเนื้อครีมแพนเค้ก แล้วก้อครีมลงกะทะ รอให้เหลือง ก้อตักมากินกะไซรับ

ยากสุดๆ อร่อยดี

 

กินกันตายไปงั้นแหละ

อยู่ที่นี่ของกินไม่อด

เพราะตากะหนึ่งเน้นเรื่องกิน

แล้วหนึ่งก้อเป็นพ่อบ้านมาก

ตู้เย็น ตู้กับข้าว เก๊ะเก็บของ มีอาหารเต็มไปหมด

(แม่บอกว่าให้ซื้อมาใส่ไว้ให้เค้าด้วย อย่าไปกินของเค้าเยอะ)

แล้วก้อตั้งใจว่าเดี๋ยวพอได้ไปจ่ายของแล้วจะซื้อมานั่นแหละ

ไม่ค่อยกล้ากินเยอะ แต่เห็นก้ออดไม่ได้อ่ะเน๊อะ

ยิ่งแต่อยู่คนเดียวอยู่ด้วย

 

ตอนแรกตั้งใจว่าเดี๋ยวบ่ายแก่ๆ สักสามสี่โมงเย็นจะหาไรกิน

ไม่ต้มมาม่า ก้อจะทอดไข่

สักพักหนึ่งกลับเข้ามา

(ลืมไปว่าหนึ่งเลิกงานตอนเช้าประมาณบ่ายสาม)

หนึ่งไม่ยังได้กินอะไรมาเลย

เลยมาทำกับข้าวให้เรากินซะงั้น

หนึ่งทำต้มโคล้งปลาให้เรากิน

ต้มโคล้งนี่ก้อทำยากมากๆ ยากกว่าแพนเค้กอีก

ต้องหากรรไกรมาตัดถุงพลาสติก แล้วเทลงในน้ำเดือด ต้องรอให้สุก แล้วยกลง

รสชาติอร่อยมาก (แต่ยังไงก้อสู้แม่มะเหมียวทำไม่ได้)

แล้วก้อเจียวไข่

หนึ่งน่ารักที่สุดเลย

เราเลยตอบแทนด้วยการนั่งกินข้าวเป็นเพื่อน แล้วก้อล้างจานให้

 

นี่หนึ่งเพิ่งออกไปเมื่อตะกี้

แสดงว่านี่เล่ามาถึงปัจจุบันแล้วนะ

ดังนั้นตอนนี้ก้อประมาณห้าโมงเย็น รอให้ตากลับมา

ตาบอกว่าจะพาไปซื้อของ

ดีมาก จะได้หาขนมมาหม่ำ เดี๋ยวพรุ่งนี้ต้องอยู่คนเดียวอีก

เหงาแย่เลย

นี่หอบหนังสือมาตั้งเยอะ ยังไม่ได้เริ่มอ่านซักแอ่ะ

แล้วเรื่องพี่ก้อย( ณ มายทูนหัว)อีก ยังไม่มีโอกาสนัดเจอกันเลย

เอาไว้ให้เราไปไหนมาไหนเป็นก่อน จะได้ไม่ต้องรบกวนตา

 

การเดินทางที่นี่สะดวก ไปไหนมาไหนได้ค่อยข้างตรงเวลา

ไม่ต้องเผื่อเวลาให้กับรถติด

แล้วตั๋วเดือนที่นี่ก้อดี ซื้อใบเดียวขึ้นได้ทุกชนิด ทั้งรถไฟฟ้า แทรม(รถราง) แล้วก้อรถเมล์

แต่ห้าเดินทางข้ามเขตนะ

ตาบอกว่าอันนี้เค้าคิดขึ้นมาเพื่อปรับคนต่างชาติโดยเฉพาะ ใจร้ายที่สุด

 

ห้าโมงแล้ว อาบน้ำรอตาดีกว่า

จะได้ไม่หนาวมาก

แต่เหมียวก้อเป็นอุณหภูมิ 20-21องศา ขึ้นๆ ลง อยู่อย่างนี้ ไม่ไปไหน

แต่ว่าข้างนอกลมแรง

นึกถึงที่พี่ก้อย ณ มายทูนหัว บอกเลยว่าที่นี่ลมแรง ให้เตรียมเสื้อกันลมมาด้วย

 

ตาโทรมาบอกว่าเดี๋ยวหกโมงให้เดินออกไปเจอกันข้างนอก

จะพาไปซื้อของเข้าบ้าน

ตาบอกว่า ออกจากบ้านไป ให้เลี้ยวขวา

แล้วเดินผ่านแยกไปสองแยก

แล้วเลี้ยวซ้าย

เดินข้ามทางรถไฟ แล้วเดินตรงไปเรื่อย

ตามันจะรอเราอยู่แถวๆไฟแดง

 

ตอนเราออกจากบ้าน ฝนตกพอดี

เอากับมันสิ ยิ่งหนาวๆอยู่ ฝนดันมาตกอีก

เย็นปลายจมูกมากๆ เลย

ข้างในบ้านคิดว่าหนาวแล้ว (แต่ก้อยังอุ่นกว่าข้างนอก)

มาเจออากาศข้างนอกนี่ จบกัน

ได้ยินคนบอกว่าประมาณ 11 องศา

อะจึ๋ย ..

 

พอเจอตาก้อเดินไป COLE super market

เข้าไปข้างในแล้วค่อยยังชั่วหน่อย

ของขายเพียบ

เดินเพลินๆ เหมือนเอ็มโพเรียม + พารากอน บ้านเรา

หนึ่งฝากซื้อไข่ เพราะว่าคืนนี้จะทำพะโล้

แม่จ๋า อยู่กะหนึ่งเหมียวไม่มีทางอดตายแน่นอน

นอกจากจะอ้วนตายแหละแม่

แล้วเราก้อหยิบขนมปังแถว แยมสตรอเบอร์รี่ กาแฟ ครีมเทียม ...

แล้วก้อแป๊บซี่ ไม่สิ ตาบอกว่าที่นี่เค้านิยมยี่ห้อโค้กมากกว่า

ตาบอกให้ลองโค้ก zero

แล้วการซื้อของที่นี่ ถ้าจะให้คุ้มต้องซื้อแพคใหญ่ไปเลย ถึงจะคุ้มกว่า

แล้วถ้าจะให้ดี ก้อควรเอาถุงผ้ามาใส่ของกลับด้วย

จะดูกลมกลืนกะคนที่นี่มาก

 

กลับมาถึงบ้านสักพัก หนึ่งก้อกลับมาจากที่ทำงาน

ยังงงๆอยู่ว่าทำไมวันนี้กลับเร็ว

แล้วหนึ่งก้อโชว์แผลน้ำมันลวกที่มือให้ดู

หนึ่งบอกว่าไม่มาก แต่ก้อขอลางานเค้าไว้

ตาบอกว่าไม่จริง เพราะถ้าไม่มีอะไร หนึ่งจะไม่ยอมหยุดงานเด็ดขาด

คุยกันไป ก้อทำพะโล้กันไป

หนึ่งทำเหมือนไม่ยากเลย

หนึ่งจิ๊ก รากผักชีมาจากร้านอาหาร

ขั้นตอนก้อแค่ทุบรากผักชี กับ กระเทียม

แต่ว่าเราไม่มีกระเทียม

ตอนแรกเราบอกว่าไม่ต้องใส่ก้อได้มั๊ง

เพราะว่ามันดึกแล้ว(5 ทุ่ม) ใส่เท่าที่มีก้อได้

หนึ่งบอกว่ามีอีกที่ที่มันยังไม่ปิด

เลยพากันเดินไปที่นั่น จำไม่ได้ว่าชื่ออะไร

ตอนเดินออกไปอากาศเย็นกว่าเดิมอีก

แต่มันเย็นแบบทนได้อ่ะ ไม่เหมือนตอนอยู่ในบ้าน เย็นทรมาณยังไงไม่รู้

แล้วเราต้องข้ามถนน เราเห็นรถโล่งๆ กำลังจะข้าม

ตากะหนึ่งบอกอย่าเพิ่ง

ไม่เห็นรถตำรวจเหรอ

ที่นี่เค้าเข้มงวดมาก ถ้าไม่ข้ามตรงทางม้าลาย หรือไม่รอสัญญาณไฟ ก้อไม่เป็นไร

อย่าให้ตำรวจเห็นละกัน เจอปรับแน่

คนที่นี่เค้าก้อเชื่อฟังนะ

ถนนโล่งๆ ถ้าไม่ใช่สัญญาณไฟที่เค้าอนุญาต ก้อไม่มีทางผิดกฎแน่นอน

 

เข้าไปในร้านก้อมีของครบ

เป็น super market ขนาดย่อมทีเดียว

เจ้าของร้านก้อมาขายของเอง แก่ๆแล้วล่ะ สองตายาย

ระหว่างทางกลับบ้าน ตาคุยกับพี่คนไทย ที่เคยเป็น home stay

ชื่อพี่ปุ๊ก เค้าเป็นห่วงหนึ่งมากเลย

เพราะว่าตาโทรไปขอว่านหางจระเข้พี่เค้า

พี่เค้าก้อเลยถามว่าหนึ่งเป็นมากน้อยขนาดไหน

พี่เค้าบอกว่าให้แต่งตัวเตรียมไว้ เดี๋ยวพี่เค้าจะเอารถมารับไปโรงพยาบาล

เราเลยรีบกลับบ้านมาทำพะโล้ให้เสร็จ

กำลังตั้งกระทะรอเดือดก้อเสร็จแล้ว

พี่เค้าก้อมาพอดี

พี่เค้าเด็ดกิ่งว่านหางจระเข้มาเกือบต้นเลยทีเดียว

ทักทายกันพอเป็นพิธีแล้วก้อพากันไปโรงพยาบาล

เราขอตัวไม่ไป เพราะว่าง่วงมากเลย

ระหว่างนั้นเราก้อหลับรอ แต่ว่าเป็นการนอนที่ไม่สนุกเอาซะเลย

ตื่นมาอีกทีหนึ่งกะตาก้อกลับมาแล้ว

หมอให้หนึ่งหยุดได้สองวัน

แล้วหนึ่งก้อโทรไปลางานร้านอาหาร โดยหาคนไปแทน

แต่งานที่โรงแรมคงต้องไปบอกเค้าเองพรุ่งนี้เช้า เพราะหาคนแทนไม่ทัน

 

     Share

<< เดินทางสู่โลกกว้าง(20 05 07)22 05 07 >>

Posted on Thu 24 May 2007 21:41

Comment

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh